رباعی شمارهٔ ۱۴۲
خاقانی شروانیگر بد دارد و گر نکو او داند
گر جرم کند و گر عفو او داند
تا زنده ام از وفا نگردانم سر
من بر سر اینم آن او او داند
گر بد دارد و گر نکو او داند
گر جرم کند و گر عفو او داند
تا زنده ام از وفا نگردانم سر
من بر سر اینم آن او او داند