رباعی شمارهٔ ۲۳۹
خاقانی شروانیچون سایه اگر باز به کنجی تازم
همسایه من سایه نبیند بازم
ور سایه ز من کم کند آن طنازم
از سایه خود هم نفسی برسازم
چون سایه اگر باز به کنجی تازم
همسایه من سایه نبیند بازم
ور سایه ز من کم کند آن طنازم
از سایه خود هم نفسی برسازم