رباعی شمارهٔ ۳۰۷
خاقانی شروانیای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره
من خود که بوم کشته ای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره
ای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره
من خود که بوم کشته ای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره