رباعی شمارهٔ ۳۵۰
خاقانی شروانیگر من نه به دل داغ برافکنده امی
با تو ز غم آزاد و تو را بنده امی
ور من نه ز دست چرخ پر کنده امی
در پای تو کشته و به تو زنده امی
گر من نه به دل داغ برافکنده امی
با تو ز غم آزاد و تو را بنده امی
ور من نه ز دست چرخ پر کنده امی
در پای تو کشته و به تو زنده امی