شمارهٔ ۷۷ - در استغناء طبع خویش
خاقانی شروانینه معن زایده دانم نه حاتم طایی
نه آنکه از پی هجران میهمان بگریست
نکرد با من ازین ناکسان کس احسانی
کزان سپس نه به چشم هوان به من نگریست
نه معن زایده دانم نه حاتم طایی
نه آنکه از پی هجران میهمان بگریست
نکرد با من ازین ناکسان کس احسانی
کزان سپس نه به چشم هوان به من نگریست