شمارهٔ ۹۱ - در رثاء دختر خویش
خاقانی شروانیپیش بین دختر نو آمد من
دید کفاتش از پس است برفت
تحفه ای تازه کآمد از ره غیب
دید کاین منزل خس است برفت
گهری خرد بود و نیک شناخت
کاین جهان بد گهر کس است برفت
صورتش بست کز رسیدن او
خاطر من مهوس است برفت
دید در پرده دختر دگرم
گفت محنت یکی بس است برفت