شمارهٔ ۹۱

بذات آنکه ما را جسم و جان داد

برای حمد خود گفتن زبان داد

بذات آنکه عقل و علم و ادراک

دل وجان را خدای غیب دانداد

بذات آنکه از غیب هویت

ظهوری کرد و آدم را نشان داد

بذات آنکه از یک قطره آب

قد سرو روان گلرخان داد

بذات آنکه از مژگان و ابرو

دو چشم ترک را تیر و کمان داد

بذات آنکه مرغان چمن را

گل سرخ و سفید و ارغوان داد

بذات آنکه لعل و ذر و گوهر

ز بحر و کان بشاهان جهان داد

بذات آنکه از زلف و رخ خویش

شب و روزی برای مردمان داد

بذات آنکه از یک قطره آب

کتاب حرف و صوت بیگران داد

بذات آنکه از آب خضر را

چشانید و حیات جاودان داد

بذات آنکه از می های وحدت

نبی خویش را رطل گران داد