بخش ۳۷ - دیدن حوض پر آب و نیلوفر و چیدن گلها رام و سیتا با یکدیگر

جهانگیر فلک با روی روشن

چو از زرین جزوکه داد درشن

درآمد گرم اندر چشم عشاق

که نیلوفر به درشن بود مشتاق

از آن گرمی دلش شد آنچنان شاد

که اندر عشق آمد خنده اش یاد

به صحرا یافت آن خورشید با ماه

ز نیلوفر لبالب حوض در راه

ز بس نیلوفرش با هم شکسته

حباب از تنگی جا دم شکسته

نه نیلوفر به روی آن دو مهتاب

به حیرت باز مانده چشمها آب

بسا نیلوفری صبح ی و شامی

به یکجا بر شکفته هر کدامی

مگر زان هر دو نیلوفر دمیدند

که مهر و ماه را همدوش دیدن د

دو نیلوفر به وهم آن دو دلدار

به مهر و ماه تا اکنون گرفتار

به گل چیدن پری را پیشتر خواند

نشست و سرو سیم اندام بنشاند

ازان نیلوفرستان آن دو مایل