بخش ۹۸ - خلاص کردن خود را شاه میمون از بند کنب کرن و کشته شدن کنب کرن به دست رام از زخم تیر

به میدان بازگشته دیو خونخوار

بلای رفته باز آمد دگربار

جهان گفتا به جان ایثار مرگ است

که خود عود مرض ناهار مرگ است

سران یکسر ز جان نومید گشتند

ز فکر زندگانی برگذشتند

به طوفان بلاگشته جهان غرق

ز خونها تا به طوفان قطره ای فرق

گریزان صف شکن میمون و خرسان

پناه رام جستندی هراسان

چو دید آن دستبردش رام آزاد

کمان زه کرد در میدانگه ا ستاد

به هر تیری هلالی کان زدی رام

یکی عضوش بپراندی ز اندام

به زه تیری نخستین کرد جا راست

زدست راست خصم خود نشان خواست

شکستن دست چون برگ چناری

به پشته کشت گان شد پشت خاری

عقاب تیر چون بال و پر افشاند

سر و دست عدو چون نهله پراند

جهان گفتا چو دیگر دست هم خست