شمارهٔ ۵۵۲
محتشم کاشانیای گل خودرو چه بد کردم که خوارم ساختی
آبرویم بردی و بی اعتبارم ساختی
اختیار کشتنم دادی به دست مدعی
در هلاک خویشتن بی اختیارم ساختی
شرم از مهر و وفای من نبودت ای دریغ
کز جفا در پیش مردم شرمسارم ساختی
چون گشودی بهر دشنامم زبان دیگر به خشم
کز ستم بسمل به تیغ آبدارم ساختی
چاره کار خود از لطف تو می جستم مدام
چاره ام کردی ز روی لطف و کارم ساختی
بعد قهر از یاریت امید لطفی داشتم
لطف فرمودی به قتل امیدوارم ساختی
محتشم آن روز روزم تیره کردی کز جنون
بسته زنجیر زلف آن نگارم ساختی