شمارهٔ ۳۰ - در تقاضای صله فرماید

ای به ذات کریم بی همتا

وی به طبع سلیم بی مانند

وی به نخجیر گاه دهر تو را

شیر گردون کمینه صید کمند

ظل قدرت چو آسمان عالی

قدر ظلت چو آفتاب بلند

در رهت همچو بندگان همه روز

خور به تشریف چاکری خرسند

بر درت همچو چاکران همه شب

مه به عنوان بندگی دربند

افتابا سپهر ایوا نا

ای به عونت سپهر حاجتمند

وی به لطف تو چرخ اطلس بود

از مه و افتاب زیور بند

خلعتی کز تن مبارک خود

وعده کردی به این فقیر نژند

بس که می باید از تن تو شرف

که نیاید ز خلق چشم گزند

ترسم آن دم که لطف فرمایی

از بر من فرشته ها به برند