بخش ۴۱ - صف کشیدن لشکر با همدیگر در برابر همدیگر گوید

دلیران ببستند ساز نبرد

برآمد براین چرخ گردنده گرد

جهان شد بکردار روی عروس

برآمد ز هر سوی آوای کوس

خروش ستوران ثریا گذشت

شد از نیل چون کوه و صحرا گذشت

که امروز بازار رزمست گرم

سر سروان زیر ترکست نرم

سه لشکر برابر دگر گشت راست

ز دست اجل فتنه بر پابخواست

چنان شد ز لشکر در و دشت تنگ

که بر مور آمد شدن گشت تنگ

ز بس لشکر هند انبوه شد

زمین سراندیب چون کوه شد

بیاورد شنگاوه را شهریار

به نزدیک شه در صف کارزار

به ارژنگ شنگاوه تیز چنگ

چنین گفت کای شاه با فرو هنگ

مرا گر ازین بند بیرون کنی

ز هیتالیان دشت جیحون کنی

کمر را ببندم بیاری شاه

چو شیر اندر آیم به آوردگاه