بخش ۶۵ - رسیدن شهریار به بیشه چهارم و جنگ او با موران و دیدن دخمه گرشاسب را گوید

یکی دشت پیش آمدش ناگهان

که پیدا نبودش کنار و گران

همه دشت آکنده از خار بود

برون رفتن از دشت دشوار بود

بپرسید کاینجا چو چیز است پس

که از کینه اندر ستیز است بس

بگفتا بیابان موران بود

تهی این بیابان ز گوران بود

بیابان همه پر ز مور است بس

تهی این بیابان ز گور است بس

هرآن کس که آرد بدین ره گذر

بدرند مورانش از یکدگر

همه همچو گرگ است و گفتار تیز

ز شیران نیارند رخ در گریز

سپهدار گفتش که ای نامور

چسان می توان رفت زین ره بدر