بخش ۷۶ - رزم شهریار با نقابدار سیه پوش گوید

برون خواست بردن ز آوردگاه

که برداشت گرد سپهبد سیاه

عنان اژدهای سیه را سپرد

ز نعل سیه گرد بر ماه برد

خروشان چه نر اژدهایی دژم

چه کوهی کشد کوه خارا بدم

یکی نعره ای بر سیه پوش زد

تو گفتی که دریا ز کین جوش زد

که ای حیره برباره کن تنگ تنگ

که اینک هم آوردت آمد به جنگ

سیه پوش گفتا که ای نامدار

دلیری و گردنکش و کامکار

بمان تا هم آورد خود را به جای

رسانم پس آنگه کنم رزم رای

نبگذارمت گفت ای نامدار

که او را بری بسته از کارزار

سیه پوش گرزی بزد بر سرش

سپر خرد گشت و بر و افسرش

روان خون شد از بینی نامور

چه از لؤلؤی عاج مرجان تر

بگفت و برآورد شمشیر تیز

بدو اندر آورد روی ستیز