بخش ۸ - حدیث:من مات ولم یعرف امام زمانه فقد مات میتة الجاهلیه

پیر نبود آنکه مویش شد سفید

پیر نبود آنکه بالایش خمید

پیر نبود آنکه پوشد کهنه دلق

یا برو جمع آید انبوهی ز خلق

پیر نبود آنکه خلقش پیر خواند

یا فضولی چند او را برنشاند

گر تواند کس کسی را پیر کرد

جان خود را بایدش تدبیر کرد

آنکه او را پیری از پیش تو است

پیری او لایق ریش تو است

آنکه تو سازی امام ای بوالهوس

تو روی از پیش و او آید ز پس

پیشوا کی می تواند شد تو را

فضله کس کی شود کس را غذا

پیر آن باشد که پیریش از خداست

نور حق او را به هر جا رهنماست

پیریش از نص یزدانی بود

علم او الهام ربانی بود

پیر آن باشد که ایمان پیر داشت

نی که مو چون شیر و دل چون قیر داشت

چیست آن ایمان پیر ای حق پرست