بخش ۱۱ - تمرد شیطان از سجده آدم

من همه نور و ضیاء آن تیره رو

پس چرا من سجده آرم نزد او

من ز نارم نار نورانی بود

او ز خاک و خاک ظلمانی بود

کی برای ظلمت آرد سجده نور

واثبور و واثبور و واثبور

خاک بر فرق وی و بر نور او

ای تفو بر او و چشم کور او

نی ز آتش هرچه زاید خوش بود

دود دوده دوده آتش بود

گر نبودی دیده آن کور کور

دیدی از آدم همه اشراق نور

گر نبودی کور دیدی جان او

جان ظلمت سوز نورافشان او

جان آن دیدی که نور مطلق است

زاده قدس است و پرورد حق است