بخش ۳۴ - دنباله داستان شاه و گرفتاری او به دست زنگیان

زنگیان را چون تصور کرده شاه

دوستان مهربان نیکخواه

گفت با ایشان سخنهای نهفت

آنچه را نتوان بغیر از دوست گفت

سر پنهان شهنشاه جهان

زنگیان را زان سخنها شد عیان

رشته ی آزرم خود بگسیختند

فاش و بی پروا به شه آویختند

شد اسیر زنگیان آن شاه راد

ای سپهر از جور بیداد تو داد

گردنش را پالهنگ انداختند

دست او بستند و محکم ساختند

گردنش را پالهنگ پالهنگ

گرده اش وقف درفش عار و ننگ

می کشیدندش به روی خار و خاک

می زدندش حربه های سوزناک