بخش ۴۰ - در بیان اینکه مکث در دنیا بر هرکس محال است

هان نپنداری که چون آید به سر

عمر تو انجام یابد این سفر

تا در این وادی تو هستی گام زن

آخرین گامت در آن باشد وطن

نی فزاید بعد از آنت مایه ای

نی فزون گردد تو را پیرایه ای

این سخن نزدیک دانایان خطاست

نزد دانا این سفر بی انتهاست

می روی منزل به منزل تا ابد

در دو عالم لیس للسیر الاحد

هم به دنیا هم به عقبا ای قوی

می روی و می روی و می روی

آنچه گردد منتهی در این جهان

آن عمل باشد عمل باشد بدان

این عمل لیک ای عمو آبستن است

پس نژاد پاکش اندر مخزن است

می نشاند ای برادر هر عمل

کودکان ماهرویت در بغل

همچنین هر کودکی که در شکم

طفل دیگر هست و زاید بی الم

پس در این عالم دو اسبه می روی