بخش ۵۶ - شرح حدیث قدسی کنت کنزاً مخفیاً فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لکی اعرف

خواست تا گردد عیان و آشکار

سر زند خورشید در دیجورتار

چیست خورشید ای که خاکم بر دهن

ای زبانم کوته و لال از سخن

این زبان بی ادب ببریده باد

وین دهان بیحیا دریده باد

آفرید این خلق نامعدود را

جدولی ببرید بحر جود را

روزنی بر بارگاه نور زد

ذره ای زان نور بر این طور زد

گشت از آن خلق بی پایان پدید

کل یوم و هوفی خلق جدید

سینه هاشان را دل آگاه داد

در دبستان خردشان راه داد

همچنین آن نقشهای بیحساب

سربسر بودند پنهان در حجاب

جملگی عاشق ظهور خویش را

در طلب مرآت نور خویش را

خواست تا رزاقیش گردد عیان

آفرید آن طایفه محتاج نان

تا رسد از قهر جانسوزش خبر

کفر و اهریمن برآوردند سر