بخش ۶۸ - در بیان مذمت و نکوهش فلاسفه

آن یکی گردیده محو فلسفه

خویش را دانا شمرده از سفه

فکر او تحدید اطراف و جهات

کار او تشریح حیوان و نبات

از قدیم آمد جهان یا حادث است

آفریدش یا عرض یا عابثست

بی خبر لیکن ز احکام اله

می نداند جز نمازی گاه گاه

صد دلیل آری پی تجرید نفس

نفس او لیکن به صد زنجیر حبس

طفره باطل می کند در آن و این

خود ولی از طفره است از کار دین

سر خلق ک همی گوید درست

لیک نتواند که ک خویش شست

لیک می فهمد هیولای و صور

از هیولای خود اما بی خبر

نغز می گوید اشارات شفا

مبتلا لیکن به درد بی دوا

از نماز و روزه گر پرسند ازو

خنده آرد زیر لب چین بر برو

کان فلان این را برو از عامه پرس

نه ز من علامه فهامه پرس