بخش ۱۵۵ - در تضرع و تذلل و مناجات به درگاه حضرت حق تعالی

ای خدا ای نوربخش هر ظلم

از تو پیدا هرچه پنهان در عدم

انتظام کشور هستی ز تو

هم بلندی از تو هم پستی ز تو

هرچه هست از توست وز تو هرچه هست

آنچه غیر از توست آن هیچست و پست

پرتوی از نور رخسار تو یافت

ظلمت شام عدم را برشکافت

صبح دولت از افق سر برکشید

مهر هستی خیمه بر خاور کشید

هر دو عالم بود در خواب عدم

پای تا سر غرق غرقاب عدم

پرتوی از نور بر غرقاب زد

اینهمه نقش عجب برآب زد

هرکه از خواب عدم بیدار شد

روشنیها دید در پندار شد

جست از خواب آن یکی مسکین به روز

بی خبر از آفتاب جانفروز