بخش ۱۷۳ - در بیان قصه ی لر که رندان فریبش دادند

از لرستان یک لری زفت کلان

نوبتی آمد به شهر اصفهان

کشک و پشم و میش و گاو آورده بود

تا کند سوداگری از بهر سود

برد آنها را به میدان و فروخت

زر گرفت و کرد در همیان و دوخت

بست همیان بر میان و بر ازار

زد گره ها بر سر هم بی شمار

رندکی چند از کناری در کمین

چون بدیدند آن لر مسکین چنین

وجهت همت سوی لر ساختند

هر یکی با او قماری باختند

ابتدا آمد یکی تا نزد لر

دل تهی از کین دهان از خنده پر

تنگ بگرفتش در آغوش و بگفت

بوسه بر رویش زد و با خنده گفت

السلام ای گای سهم الدین من

ای انیس و مونس دیرین من