بخش ۱۷۴ - تتمه ی قصه خواجه سهم الدین لر

رند گفت ای خواجه سهم الدین چرا

می کنی بیگانگی با آشنا

حق بسیار است از تو پیش من

ای تو آرام دل پر ریش من

هین بگو چون است کار و بار تو

چون بود امسال تو یا پار تو

بازگو هر خدمتی داری به من

ای منت بلبل تو گلزار چمن

باز گفت آن لر که بالله العظیم

گای سهمدین نی ام من ای سلیم

گفت گویا شهر انبه دیده ای

گیج و بیج و خیزه دل گردیده ای

گای سهم الدینی و من یار تو

خانه خواه و یار و خدمتکار تو

رند با لر بود در این گفتگو

کامد آن رند دویم بگشاد رو