بخش ۱۸۱ - آمدن ملائکه سموات به یاری خلیل الرحمن

چون شنیدند این خطاب آن قدسیان

از سما کردند رو در خاکدان

جمله بگشودند از هم بال و پر

جانب این دشت غبرا پی سپر

هر یکی جستی از آن دیگر سبق

تا بپایین آمدند از نه طبق

منجنیق اندر هوا برخاسته

کامد اول یک ملک آراسته

کای خلیل الله منم دارای باد

حق زمام باد در دستم نهاد

هم بده فرمان که گویم باد را

برکند این قوم بی بنیاد را

جله را بر کوه و بر صحرا زند

خیمه شان بر لجه ی دریا زند

هم بریزد آتش سوزانشان

هم به خانمان و هم بر جانشان

جسم و جانشان دود خاکستر کند

سروریها را ز سرشان درکند