توجه به صحت جسم، و غفلت از صحت و روح

چون معلوم شد که قیاس بیماری و صحت نفس به مرض و سلامتی بدن محض جهل و خطاست پس عجب از طایفه ای که شب و روز اوقات خود را صرف محافظت صحت بدن فانی می کنند و صبح و شام در دفع امراض جسمانیه سعی تام به عمل می آورند و قول طبیب فاسقی بلکه کافری را گردن اطاعت نهاده و به شرب دواهای ناگوار و ارتکاب اعمال ناهنجار قیام می نمایند و سر از فرمان طبیب الهی در تحصیل حصول ملکات نفسانیه به تکرار اعمال سعادت دایمیه و حیات ابدیه می پیچند و معالجه نفس را اندک و سهل می شمارند

ترا یزدان همی گوید که در دنیا مخور باده

ترا ترسا همی گوید که در صفرا مخور حلوا

ز بهر دین نه بگذاری حرام از گفتن یزدان

ز بهر تن تو بگذاری حلال از گفته ترسا

و چون پرده غفلت برداشته شود و بیماری نفس خود را معاینه ببیند و دسترس به دوایی نداشته باشد فریاد یا حسرتی علی ما فرطت فی جنب الله از نهاد ایشان برآید