در تحصیل علم الهی

اما علم الهی که آن را علم اصول عقاید نیز گویند واجب است بر هر کسی که تحصیل آن نماید و احدی در جهل آن معذور نیست و لیکن نه چنان است که جمیع مسایل که در کتب حکمیه نسبت به علم الهی داده اند و از مسایل این علم شمرده اند دانستن آنها واجب و اعتقاد به آنها لازم باشد بلکه قدر واجب از آن و آنچه امت مختاره بر آن اجماع نموده اند این است که بدانی که از برای عالم آفریدگاری است موجود و واجب الوجود و در الوهیت شریکی از برای او نیست و از اجزاء و ترکیب منزه و از جسمیت و عوارض آن مقدس است وجود او عین ذات اوست و ذات او عین صفات اوست بر زمان و زمانیات و مکان و مکانیات مقدم و از آنها بالاتر است نه زمانی به او احاطه نموده و نه مکانی او را فرو گرفته بلکه دست تصرف زمان و زمانیات از دامن کبریای او کوتاه و آلایش مکان و مکانیات را در ساحت جلالش راه نیست و زنده ای است قدیم ازلی که ابتدایی از برای وجودش نبوده و ابدی که انتهایی از برایش نخواهد بود قادر است بر هر چیزی و توانا بر هر امری هر چه می کند به اراده و اختیار کند علم او به جمیع اشیاء احاطه نموده پیش از آنکه آنها را ایجاد نماید هر چه را خواهد خلق می کند و هر کاری که خواهد می کند و هیچ امری از کتم عدم به فضای وجود نمی آید مگر به اراده و مشیت او حکم او عدل و وعده او صدق از برای او مثل و مانندی متصور نیست بلکه او تام فوق تمام است و بالجمله مستجمع جمیع صفات کمالیه است