بخش ۵۴ - جنگ کردن فرامرز با سنورگرگ و کشتن فرامرز، سنور گرگ

برون رفت زان پس به جنگ سنور

نمودند آن جای او را ز دور

خود و بیژن گیو با گستهم

برفتند گرگین میلاد هم

بدان تیغ بالا سپاه انجمن

دلیران هندی همه تن به تن

از آن مرغزاران چو دد بنگرید

چو رعد خروشان ز جا بردمید

چو آتش بیامد سوی سرکشان

چو پیدا شد آن بد رگ بدنشان

ز هر سو دلیران بر او تاختند

همه تیغ و نیزه برافراختند

فرومایه دد چون برآورد جوش

زمین شد پر از گرد و آمد خروش

دلیران نخستین به تیر خدنگ

گرفتند و شد لعل چشم پلنگ

ز پیکان تن پیل چون خسته شد

یکی لحظه زان تیزی آهسته شد

رسید اندر آن پهلوان زمین

به مغزش عمود گران زد به کین

سر و پنجه و مغز او کرد پست

همه یال و دندان او برشکست