بخش ۱۸۲ - گرفتن بهمن،سیستان را و پنهان شدن زال زر در خانه کشاورز

به دینارگون گشت دریای قیر

بزد بر دل موج خورشید پیر

به دروازه ها لشکر انبوه شد

زجوشن در شهر چون کوه شد

ندیدند کس را به دیوار بر

نه آواز نه جنبش جانور

سواری یکی نیزه بنهاد زود

به باره برآمد به کرداردود

چو او بی گمانه پلی بازکرد

فرورفت دروازه را بازکرد

به شهر اندرآمد سراسر سپاه

نهاد از بر چرخبهمن کلاه

به فرزانه گفت ای سرافراز پیر

شتابان بروکاخ دستان بگیر

همانا کسی بر درش بگذرذ

و یا در پرستنده ای بنگرد

همانگه بیامد منادیگری

خوش آواز مردی زبان آوری

که شاه جهان گفت بیش از سه روز

نخواهم که باشید در نیمروز

چهارم که یابم کسی را به شهر

نیابد زما جزغم ورنجبهر