شمارهٔ ۱۳۰

هر کرا بر سر آن کو گذری می باید

از دل گمشده ام راهبری می باید

از توام نیست گریزی که به هر سو گذرم

بر سر کوی تو زان ره گذری می باید

گشت منظور تو آن کز نظر خلق فتاد

بر من ای خسرو خوبان نظری می باید

در خم زلف مپوشان رخ و بردار نقاب

صبح را شامی و شب را سحری می باید

نعمت خواجه عمیم است و خداوند کریم

بنده را لیک به خدمت هنری می باید

خجلت ماست فزون هر نفس از رحمت شاه

بهر این قصه زبان دگری می باید