شمارهٔ ۱۹۷

از جان گذشته ایم و به جانان رسیده ایم

از درد رسته ایم و به درمان رسیده ایم

ما را به سر توقع سامان خویش نیست

کز سر گذشته ایم و به سامان رسیده ایم

زین ره به بوی طره مشکین دل فریب

مسکین و دل فکار و پریشان رسیده ایم

ناصح مگو ملامت شوریدگان عشق

ناخوانده ما نه بر سر این خوان رسیده ایم

از پیشگاه میکده تا بارگاه یار

سد بار بیش مست و غزل خوان رسیده ایم

تا تیغ خصم را سپر آرم ز جام دوست

ساقی بیار می که به میدان رسیده ایم

نیروی عشق بین که در این دشت بی کران

گامی نرفته ایم و به پایان رسیده ایم

بر لمعه سراب روانند همرهان

زین ره که ما به چشمه حیوان رسیده ایم

بر چرخ و آفتاب بنازیم ما نشاط

کز آستان سایه یزدان رسیده ایم