بخش ۳۶ - مقالت نهم در ترک شئونات دنیوی

ای ز شب وصل گرانمایه تر

وز علم صبح سبک سایه تر

سایه صفت چند نشینی به غم

خیز که بر پای نکو تر علم

چون ملکان عزم شد آمد کنند

نقل بنه پیشتر از خود کنند

گر ملکی عزم ره آغاز کن

زین به نوا تر سفر ی ساز کن

پیشتر از خود بنه بیرون فرست

توشه فردا ی خود اکنون فرست

خانه زنبور پر از انگبین

از پی آن است که شد پیش بین

مور که مردانه صفی می کشد

از پی فردا علفی می کشد

هر که جهان خواهد که آسان خورد

تابستان برگ زمستان خورد