رباعی شمارهٔ ۴۵
عبید زاکانیبر هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین
یک باره بشسته دست از دنیی و دین
در گوشه نشسته ام به فسقی مشغول
هرگز که شنیده فاسق گوشه نشین
بر هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین
یک باره بشسته دست از دنیی و دین
در گوشه نشسته ام به فسقی مشغول
هرگز که شنیده فاسق گوشه نشین