باب ششم در حلم - مذهب منسوخ

حلم عبارت از بردباری است قدما حلیم کسی را گفته اند که نفس او را سکون و طمانینتی حاصل شده باشد که غضب به آسانی تحریک او نتواند کرد و اگر مکروهی بدو رسد در اضطراب نیفتد از حضرت رسالت مروی است که الحلم حجاب الآفات لفظ حلیم را چون مقلوب کنی ملح شود و از اینجا گفته اند که الحلم ملح الاخلاق شاعر حلم ممدوح را بدین سیاق ستوده

شکست از بار حلمت کوه را پشت

که بر جا ماند همچون مبتلایی

یکی ناچار گردد قابل کسر

دو ساکن را چو باشد التقایی