غزل شمارهٔ ۱
عرفی شیرازیامید عیش کجا و دل خراب کجا
هوای باغ کجا طایر کباب کجا
به می نشاط جوانی به دست نتوان کرد
سرور باده کجا نشیه شباب کجا
به ذوق کلبه رندان کجاست خلوت شیخ
حریم کعبه خلوت کجا شراب کجا
بلای دیده و دل را ز پی شتابانم
کسی نگویدم ای خان ومان خراب کجا
بلندهمتی ذره داغ می کندم
وگرنه ذره کجا مهر آفتاب کجا
نوای عشق ابد می سرود عرفی دوش
کجاست مطرب و آهنگ این رباب کجا