غزل شمارهٔ ۳۴

دل چو به غم شاد زیست مهر و وفا از او طلب

غم چو گو ۰۰۰ رفت برگ و نوا از او طلب

یا به دعا غیر درد از در ایزدی مخواه

یا به طلب اگر خوشی برگ و نوا از او طلب

جون روش عهد ما کرده فلک واژگون

تشنه رسی چو خضر زهر فنا از او طلب

آن که کشید یک شراب زو مطلب درد و صاف

وآنکه خورد نوش زهر درد و دوا از او طلب

از چه روی به نزد شیخ جانب عرفیم شتاب

مطلب اگر های و هوی است خیز و بیا از او طلب