غزل شمارهٔ ۵۳۲
عرفی شیرازیمیان دعا بر دل شب مزن
ز لب ناله برچین و یا رب مزن
مزن لاف اسلام اگر می زنی
چو ملزم بر آنی به مشرب مزن
به جولان خود هم مزن خنده ای
همین گو ز بالای اشهب مزن
پی حسنت الوانت این مست گل
که در خون سرشتی به قالب مزن
به شمشیر ترک طلب کشته شو
شبیخون فرصت به مطلب مزن
شبیخون زند غم به عرفی بگو
که بانگ هزیمت به مرکب مزن