باب سی و یکم - در حَیَا

قال الله تعالی الم یعلم بان الله یریٰ

عبدالله بن عمر گوید رضی الله عنه که پیغمبر صلی الله علیه وسلم گفت شرم وحیا از ایمانست

عبدالله بن مسعود گوید رضی الله عنه که پیغامبر صلی الله علیه وسلم روزی یارانرا گفت شرم دارید از خدای عزوجل چنانکه واجبست گفتند ما شرم می داریم از خدای عزوجل والحمدالله گفت نه آنست ولیکن هر که شرم دارد از خدای تعالی بحق شرم بگو سر نگاه دار و آنچه دروست و شکم نگاه دارد وآنچه دروست و یاد کن از مرگ و گور و هر که آخرت خواهد از زینت دنیا دست بدارد و هر که این بکرد شرم داشت از خدای تعالی بحق شرم

بعضی از حکما گفته اند شرم را زنده دارند بمجالست آنک از وی شرم دارند

ابن عطا گوید علم بزرگترین هیبت است و شرم چون این هر دو از بنده بشد هیچ خیر نماند در وی

ذوالنون مصری گوید شرم یافتن هیبت بود اندر دل با وحشت آنچه از تو رفته است از ناکردنیها

و هم او گوید دوستی فرا سخن آرد و شرم خاموش کند و بیم بی آرام کند

ابوعثمان گوید هر که اندر حیا سخن گوید و شرم ندارد از خدای عزوجل در آنچه گوید مغرور بود