رباعی شمارهٔ ۲
اوحدی مراغهایگر آدمیی دور شو از دمدمه ها
ور گرگ نه ای مگر و گرد رمه ها
تا کی ز برای جستن آب رخی
از گردن خود فرو نه این مظلمه ها
گر آدمیی دور شو از دمدمه ها
ور گرگ نه ای مگر و گرد رمه ها
تا کی ز برای جستن آب رخی
از گردن خود فرو نه این مظلمه ها