رباعی شمارهٔ ۴
اوحدی مراغهایای میل دل من به جهان سوی لبت
تنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
چون خال تو آخر دل ما چند خورد
خون دل خویشتن ز پهلوی لبت
ای میل دل من به جهان سوی لبت
تنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
چون خال تو آخر دل ما چند خورد
خون دل خویشتن ز پهلوی لبت