رباعی شمارهٔ ۳۲
اوحدی مراغهایبر سبزه نشست می پرستان چه خوشست
بر گل نفس هزاردستان چه خوشست
ای گشته به اسم هوشیاری مغرور
تو کی دانی که عیش مستان چه خوشست
بر سبزه نشست می پرستان چه خوشست
بر گل نفس هزاردستان چه خوشست
ای گشته به اسم هوشیاری مغرور
تو کی دانی که عیش مستان چه خوشست