رباعی شمارهٔ ۴۴
اوحدی مراغهایباد سحری چو غنچه را لب بشکافت
نور رخ گل روی چو خورشید بتافت
از سایه خرپشته میمون فلک
در پشته نگه کن که چه سرسبزی یافت
باد سحری چو غنچه را لب بشکافت
نور رخ گل روی چو خورشید بتافت
از سایه خرپشته میمون فلک
در پشته نگه کن که چه سرسبزی یافت