رباعی شمارهٔ ۷۸اوحدی مراغهایرباعیاتاز نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمدکوته سفری گزیده بودم لیکنز آنجا سفری دراز در پیش آمد