رباعی شمارهٔ ۱۶۳
اوحدی مراغهایچون دوست نماند دل و جانیم همه
چون تن برود روح و روانیم همه
گر هیچ ندانیم برآییم به هیچ
عین همه ایم اگر بداینم همه
چون دوست نماند دل و جانیم همه
چون تن برود روح و روانیم همه
گر هیچ ندانیم برآییم به هیچ
عین همه ایم اگر بداینم همه