شمارهٔ ۱۳۵ - گنج ایمن

نهاد کودک خردی بسر ز گل تاجی

بخنده گفت شهان را چنین کلاهی نیست

چو سرخ جامه من هیچ طفل جامه نداشت

بسی مقایسه کردیم و اشتباهی نیست

خلیقه گفت که استاد یافت بهبودی

نشاط بازی ما بیشتر ز ماهی نیست

ز سنگریزه جواهر بسی بتاج زدم

هزار حیف که تختی و بارگاهی نیست

برو گذشت حکیمی و گفت کای فرزند

مبرهن است که مثل تو پادشاهی نیست

هنوز روح تو ز الایش بدن پاکست

هنوز قلب تو را نیت تباهی نیست

بغیر نقش خوش کودکی نمی بینی

بنقش نیک و بد هستیت نگاهی نیست

ترا بس است همین برتری که بر در تو

بساط ظلمی و فریاد دادخواهی نیست

تو مال خلق خدا را نکرده ای تاراج

غذا و آتشت از خون و اشک و آهی نیست

هنوز گنج تو ایمن بود ز رخنه دیو

هنوز روی و ریا را سوی تو راهی نیست