شمارهٔ ۴
امیر پازواریامیر گنه تا چند مجم وٰایی ته وٰا
اونی ورمجمه که ندایی مه وٰا
اسا شونی مه سوته دل هٰا کنی وٰا
سی اشتر غم بٰار آورنی اییٰارنی هادی جا
هر کس که منه حق ره سرمٰالنی پٰا
امید دٰارمه که حق برسی به شه جٰا
اونوخت که تره جٰانه خدٰا مره دٰا
هفت سال پیشتر ته بو ره اییارده یی وٰا