شمارهٔ ۲۷
امیر پازواریسه چی به دنی که دل در آوره درد
اول عشقه که گونه ره هٰا کنه زرد
دویم بیکسی تن تنهٰا بووه فرد
سیم مفلسی گردن کج آوره مرد
نٰاکس ره بتومه گتن شه دل درد
نٰاکس دٰارمه که مه غم ره هٰا کنه سرد
امیر گنه این غصه مجم دینه فرد
بٰافکرو خیٰال خو هٰا کردمه بسی درد