شمارهٔ ۴۴
امیر پازواریگلدسته ته واسر سرگردونمه آوار
سون دیو و دد مجمه دامن غٰار
به این خوره چیر آخر چه سونه مه کار
دکت به تنی تنه در سوجم ته عشق نٰار
بکتمه شنی ملک و مقوم شه شی یٰار
دکتمه تنی درکه درد مه کنی خٰار
گوشه نظری به منه نامراد دار
تو مه می حاتمی من ته تی کرم امیدوار