شمارهٔ ۵۳
امیر پازواریشین شادبومه اوندم که درآیی مه دوس
شه هر دوره زلف ره پهایی مه دوس
سی چو خدنگ تیرره بسایی مه دوس
مه کشتن ور به سره آیی مه دوس
ص صورت خوبی بیآرایی مه دوس
بماه چهارده بنمایی مه دوس
شه غنچه لبون ره بگشٰایی مه دوس
منه خرد و هوش بفزایی مه دوس