شمارهٔ ۹۶
امیر پازواریسیم و زرره وارن به چل چمو چون
وهمن دست درازی هکرده به ایرون
زرین سپر دیمه بزه تا به سامون
چنونکه جوی ویهاره ماه تابون
ای روی مییون چادر بزونه ایرون
خرگاه بزه هر گوشه هزار دلیرون
ای که ازبک شه تیغ ره درآره کٰالون
تا وهمن نییه او نوره به تالون