شمارهٔ ۱۰۹
امیر پازواریچی ساجمه با این همه تو و تاتن
روز ره به کمین خو سخن ونه وٰاتن
خار مژه خینو به دیم تازه پاتن
دوست رها نکنه دامن ته به خار انداتن
آسمون صفت انه تن مه بتٰاتن
ناکس مردمون مر بدینه نواتن
خینو ره خوش خشه دیده بوینین پاتن
خدره گرفتار ناکسون نساتن